V.^N DE K^AAS VAN ROQUEFORT. 5.7'^ 



Devvyl het Terrein van Larz-ac eene Vlakte 

 is , boven de naby zynde Rivieren verheven , 

 vindt men 'er geen Fonteinen noch Beeken ; en 

 dew^yl het Water, als 't Regent, zeer diep in- 

 dringt, zo boort men geen Putten; de Inwooners 

 zyn genoodzaakt aldaar Regenbakken te raaaken, 

 •voor hun zelven en voor hunne Beeften , om uit- 

 te drinken, en dry ven hun Woldraagend Vee^ 

 by de Zomer, alle dagen eens derwaards, of 

 ten minften om de twee dagen eens , zo zy 'er 

 ver van af zyn. Egter neemt men weHn agt, 

 de Lammeren niet te laatcn drinken, zelfs niet in 

 dit Saizoen. 



Geduurende de Winter , en terwyl de Kud- 

 den opgeflooten zyn in de Schuuren vanLarzac, 

 geeft men haar Zout, doch zelden en weinig te 

 gelyk: men geeft het haar meermaalen en in groo- 

 ter veelheid , wanneer zy geduurig in de open 

 Lugt zyn: alsdan heeft men agt Ponden Zouts 

 noodig in de Maand , voor een Kudde van hon- 

 derd Lammeren; zes Ponden voor eene van hon- 

 derd Schaapen , en vyf Ponden voor eene van hon- 

 derd Plamels of Weeren. Men laat deeze' Bees- 

 ten niet drinken , dan vyf Uuren na dat zy hec 

 Zout gegeten hebben , en men is vooral zeer op- 

 lettende, om haar hetzelve te laaten eeten, tel- 

 kens als het fterk mift of nevelt ,'t geen haar in de 

 Maanden Jtily en ylugufltis het nadeeligfte is , 

 doch 's Winters hun weinig of niet hindert. 

 Het Zout , dat men de Beeften op de Larzac 



VL Deel. geeft, 



