TOOHBERICHT. XLIII. 



(beide ijverige Voorllanders der Hervorming van 

 cle openbare Begraafplaatfen) te vervullen. Toen 

 poogde men met minder publiciteit de Vereeni- 

 ging te vergroten : .maar ook dit mislukte. Men 

 hoopte op kalmer tijden, en bleef hoopen, en 

 hoopt nog. En zoo is alles gebleven als vóóp 

 het Jaar 1783. 



ïn het Programma van 1792. werden voorts 

 door het Genootfchap de volgende Vragen voor- 

 gefteld, om beantwoord te worden vóór den 

 eersten Januarij 1794.; de eerste onder aanbie- 

 ding van de gouden , de drie laatste , met be- 

 lofte van de zilveren Medaille , voor het beste 

 «n meest voldoenend antwoord. 

 XLV. V/elken zijn de gefchikfle middelen en we- 

 gen , om Nctrlands kwijnenden Koophandel 

 iiihet gemeen , en dien van zeeland in het 

 bijzonder, op te beuren? 

 X L V I. Heeft men immer pogingen gedaan , om dei 

 hinnenduinen in zeeland, of in eenig ge- 

 deelte dezer Provincie , te bebouwen of te be- 

 planten? zoo ja! Hoedanig is de.uitflag dier 

 jjogingen geweest? Welke bosch- heester- aard- 

 * veld- of graangewasfen , zouden op dezelven , 

 met het meeste voordeel , kunnen aangeteeld of 

 gekweekt worden ? En wat wordt vereischt , om 

 de duingronden tot bovengemelde onderfchei- 

 dene einden te bereiden ., en def zelver vrucht- 

 i^rwirheid te bevorderen ? 



xLvir. Is 



