Hem dunkt , hij wandelt reeds , op 't bloemenpac!, 



door 't Zalig land , dat Jefus eens betrad. 



Hoe blinkt het daar ! Het landfchap fmelt in kleur , 



de dadel bloeit. Hoe ruikt de balfemgeur ! 



3ia^P» pelgrim, flaap I Mijn winckelman, 

 •"'- flaap zacht ! 



Uw rust verkwikt en geeft u nieuwe kracht. 



De reis was lang en zwaar. Uw nutte vlijt, 

 aan 'tfchoonst belang der menfchen toegewijd, 

 heeft vaak uw hoofd , maar nooit uw hart vermoeid* 



Uw Lente heeft voor VHsfingen gebloeid. 



Hoe was uw brein met kennis rijk vervuld ! 



De fijnste fcherts , met Attisch zout doorzult , 



ontvioeide iiw tong , en 's Levens vrolijkheid 



lag op uw ziel, gelijk een glans, gefpreid. 



En och ! uwliaf t — mijn winckelman, mifö 

 Vriend , 



zoo ooit , — dat harthceft vrienden-rouw verdiend. 

 Ja , ANDRER HEIL ! Zie daar , het glansrijk doel ^ 



waarop uw deugd (wie zag haar immer koel?) 



zoo vuurig mikte en 't geen zij fteeds befchoot. 

 Weldadig hart ! 6 handen 1 ligt gij dood ? 



maar neea, gij flar.pt. De groote dag breekt aan, 



waarin en hart en citer zamen flaan, 



Urv 



