tTvv gade treur, de kring van vrienden ween, 

 de -vveduw zalve en 't weesje kus den fteen « 

 die U bedekt , — gij ligt in ftille rust , 

 van ftorm en vloed der tijden onbewust. 

 De vrees , de nood , de zorgen zijn voorbij. 



Gij zijt aan 't eind van 'swaerelds woestenij, 

 m^n wiNCKELMAN ! en eenmaal, als Ge ontwaakt^ 

 wordt nog voor U de laatste boei geflaakt. 



Ban juicht mijn vriend in kalmte , en voelt de kracbt 



▼an hoofd en hart vernieuwd.— Mij dunkt, ü? 

 lacht.— 



(5 w I N c K E L M A N 1 & zic ccH hcldrc traan 

 ran bladen dank iri beide u'W oogen ftaan-, 

 ïerwijl de wolk des Richters plechtig drijft» 

 en Hij uw naam bij Zijne vrienden fchrijft. 



Slaap in die hoop ! Wij flaren op uw graf 

 sn zijn u kwyt ; maar— daal tot ons niet af. 

 Wij , pelgrims , gaao , als gij , naar 't Vaderland* 

 De weg zij zwaar , ons leidt dezelfde hand ; 

 En koelt de üaap , in gindfchen langen nachr^ 

 het leed ook af, waar ons de reis in bracht ^ 

 wij zieii u we5r ! ó , dierbre grijsaard , dan — 

 't Zal feestdag zijn. Tot weerziens , eedie man ! 



35 Maart irnj, J. H, 



