PRIJS-VERHANDELINGEN. J^ 



den wind gefchud , wegüuifc als ilof, en niets 

 dan cene aigertroopce Itroohalm achccrlaac. Deze 

 tluif-airen ziet men ook onder andere granen, en 

 doen weinig nadeel. 



• Zom wijlen vindc men ook onder de tarwe zoo 

 genoemde dode airen, die een niv^c wel uicgewas- 

 fen en verdroogd air fehijnen re zijn: dan aan dezen 

 moSc men hier ook niet denken , daar zij 'c goede 

 graan niet befmetten. 



Hen eigenlijk brand -koorn ondcrfcheidc zich van 

 de evengemelde zoorten genoeg;^aam; en hoc zeer 

 het uitwendig zich aan 't goede graan gelijk ver- 

 toont, kan een kenner het er echter ook gemak- 

 lijk van onderfcheiden : daar hec zich vrij fpoedig 

 binnenwaards blaauw, en aan de uiterlle punten wie- 

 achtig vertoont, al kort na dat de tarwe aircn ge* 

 fchoten heeft; deze kenmerken worden vervolgens 

 nog duidelijlvcr, doch wanneer de tarwe volkomen 

 rijp is, word het weder moeijelijker, om hec te on- 

 derkennen: een opmerkzaam Landman echter, naar 

 brand- airen zoekende, zal bijkans nimmer in dezen 

 mistasten. 



Dan hoe zeer het brand -koorn in zijne uitwendi- 

 ge gedaante aan de goede tarwe -airen ook gelijk 

 is, in deszelfs innerlijken aart is het er geheel van 

 verfchillende. Wanneer men een afgeplukte brand- 

 air opent, vindt men in den bol (ter , die anders . 

 het tarwengraan ihfluit, niets dan een geheel zwart, 

 of vuil bruin Itof, dat meer of min fmeerig is, 



A 2 en 



