PRIJS-VERHANDELINGEN 



B. Wat nu ten twetden de 2;rond betreft, waarin 





mtn zaait: deze doet zeer veel tot de onderfchei 

 dene deugd van de tarwe, maar het is niet bewijs- 

 baar, zegt S., dat. er eene zoort van grond zij, 

 die als eene oorzaak van het brand-koorn mede kan 

 aangemerkt worden. Meerderen invlped fchijnt des- 

 zells bqwerkjng in dezen te hebben: in welk' op- 

 zichte de ondervinding leert, dat hoe een Landman 

 op alles in deze betrekking oplettender en naauw- 

 l:euriger is , hoe hij minder brand in zijne tarwe 

 heeft •, en in tegendeel meer, naar mate hij hier om- 

 trent flordiger verkeert. Pau lus oordeelt, dac 

 zandige en fchrale gronden geheel- ongefchikt zijn 

 voor de tarwe teelt; en dat het niet wel behande- 

 len , noch genoegzaam bemesten der landen , ook 

 als eene oorzaak van dit onheil moet befchouwd 

 worden. 



C. Aangaande den tijd, ten derden, wanneer; 

 c-n de luchtgefteldheid, of het weder, waarin men. 

 zaait: het vroeger of later zaaijen veroorzaakt wel,, 

 dat de planten naar de verfchillende groeizaamheid 

 der voorjaren, fchralcr of weeldriger zijn; en heeft 

 dus invloed op eenen meer of min gezegenden oogst,: 

 maar niet op het brand-koorn. Terwijl omtrent de» 

 verfchillende luchtgefleldheid van wind of weder 

 nog' geene genoegzame proeven genomen zijn, on$ 

 deswegen iets ftelligs ce bepalen: een iluk nochtans^ 

 dat voorzeker nadtre aandacht verdient. 



D. Met meerdere zekerheid kan men ten vierdei» 



zeg- 



