P R IJ S - V E P. H A.N DELINGEN. II 



zout bijgedaan worden; doch ;coo men puc-watcr 

 neemt, dat beter dan regenwater is, moet er naar 

 proportie zoo veel meer zout bij. Hier bij doet 

 men ééne vierde van een fpint kalk, en één cn<e 

 falpecer: cffchoon dit er van weinigen word bijge- 

 daan; daar het echter, wegens de vruchtb-iarma- 

 kende kracht van den falpcter, nuttiger zoude zijn, 

 hier van meer en van het zont minder te gebruik'.n : 

 daar die zeker niet voordelig voor den grond is; 

 evenwel kan men niet zeggen, dat zulke geweekie 

 tarwe er merkbaar nadeel aan toebrengt; daar hec 

 water fterk te zouten in eene andere betrekking 

 goed is : om dat het bier door zoortelijk meerdere 

 zwaarte verkrijgt, en dus 't ligte graan er beter op 

 drijft, om het, als fchadelijk, zorgvuldig er af ce 

 fcheppen en weg te doen. 



De zaai -. tarwe wél fchoongi?rcaakt, door de 

 windmolen gejaagd en door eene leef gefchud, om 

 er 't klein en ligt graan of korrels van afcezon- 

 dercn, moet, onder hec gemelde water gezet, er 

 ten minsten 48 uuren in blijven Iban; gedurig wél 

 worden omgeroerd , om het bovenkomende af te 

 fcheppen. De tarwe dus geweckt zijnde, neemt 

 menze uit het wacer, en laacze eenigszins wind droog 

 worden, ter voorkoming dat de korrels in het zaai- 

 ■jen niet aan eikanderen blijven hargen 



Hier van verfchilt eenigszins de wijze van behan- 

 deling, doorP. voorgefchreven: deze gebruikt ee- 

 lïen groten bak, waaruit de beesten des winters 



B 3 <iiin- 



