^ 



a4 PRlJS-VERHANDEtlNGEN. 



fchteven, van dien aart niet zijn, erkent hij zelf 5 

 en dat er öok de zulke waarfchijnlijk nimmer zullen 

 uitgevonden worden, meent hij met rede te mogen 

 befluiten. Foor eerst ^ om dat het even onmoge- 

 lijk is de planten voor alle ongefleldheden en ziek- 

 ten te beveiligen , als 't menfchelijk lichaam. Gee- 

 ne eindige voorzorg is toereikende om te verhoe- 

 den, dat er onder de zaai-tarMre geene gebrekkige 

 korrels zijn; en al ware dit doenlijk, dan zijn el' 

 nog duizenden van toevalligheden, welke door de 

 grootfte oplettenheid niet kunnen verhinderd wor- 

 den, dat zommige planten, of om datze van allé 

 kanten niet behoorlijk kunnen wortelen (*); of 

 om dat hunne wortelen van de vereischte aarde ont- 

 bloot worden, ziek worden, en dus brand-koorn 

 voortbrengen. Ten fweeden, even onmogelijk als 

 het is de ziekte van alle planten voor te komen, 

 even onmogelijk is het alle zieke planten te onder- 

 kennen van de gezonde ; en , zoo raenze al kende i 

 die of te genezen , of weg te nemen, zonder de' 

 goede eenigszins te benadelen. 



Het is dus niet waarfchijnlijk , dat er immer eert 

 middel zal worden uitgedacht, waar door het brandt 

 koorn geheel word overwonnen ; men Zal zich dus 

 in dezen met voorbehoedende middelen , die dit on- 

 heil aanmerkelijk verminderen, moeten vergenoe-- 



ë ^"*— ^ 



(♦) Dit word van P. uitvoerig voorgefteld, om te verkU- 

 jen, waarom men meermalen ziet, dat ecne en dezelfde planÉ 

 goede en kwade aircn voortbrengt, j» dat in een air goede <«■ 

 zwarte korrels gevonden worden. 



