l8 H. PONSE, ANTWOORD 



droog, of heel nat zijn: deze is de eerstge- 

 noemde verfchillende omftandigheld. 



Wanneer de Landen ongebroken liggen, en 

 de kluiten, door de droogte, hard en on- 

 breekbaar zijn, gelijk dit in zware kleigron- 

 den kan plaats hebben: dan is men genood- 

 zaakt, met het bezaaijen van zodanige Landen 

 te wachten, tot dat het geregend heeft. Maar 

 wanneer de Landen, bij het bezaaijen, ge- 

 broken en tevens droog zijn, acht men, dat 

 deze omftandigheid voordeelig is, en uitzicht 

 geeft op een goed gewas. 



In tegendeel wanneer de Landen, bij het 

 'bezaaijen, zeer nat zijn, acht men dit nadee- 

 lig: zij worden dan door de paarden en den 

 ploeg of de egge vaster en taaijer gemaakt, 

 waar door het nut der bebouwing voor een 

 gedeelte verloren gaat; en de korrels, welke 

 te vast liggen, zijn in gevaar, om, door 

 het overvloedige water, te verrotten: vooral 

 wanneer 'er, voor dat zij gefchoten zijn, veel 

 regen valt, en dan heeft men dikwijls een 

 dun en fchraal gewas. 



De tweede genoemde omftandigheid is, dac 

 de Tarwe zeer vroeg of zeer laat gezaaid 

 wordt. 



Landen die flerk zijn , worden vroeger be- 

 zaaid, om den groei te matigen: en die, 



wei- 



