^8 A, SCHRAVER, ANTVi^OORD 



die geleerde Schrijver te veel, en bewijst 

 daar mede, dat hij nooit eenige Zeeuwfche 

 binnenlanden, af Zeeuwfche zeedijken, met 

 opmerking heeft bezigtigd; anders zoude hij 

 de woorden nergens anders zekerlijk niet 

 hebben gebruikt: vermits de zee-aJst, ver- 

 fcbeidene foorten van zee - porcelein , met ron- 

 de, breede, en fmalle bladen, allerlei zee- 

 coraal, de zee - weegbrce , zee-alfera, zilver 

 fchoon, vvederdood, zee -fterre kruid, zee - 

 muur enz., op zeer vele gronden binnendijks, 

 in Zeeland, even welig en natuurlijk, als op 

 de zeedijken en ftranden, voortkomen: doch 

 deze, en meer andere dergelijke gewasfen, 

 kunnen- gcene de minfle nuttigheid aan de 

 dijkagien van, Zeeland te weeg brengen; al- 

 ihiins niet dienstbaar zijn,, om tpsfchen d? 

 Kram r werken te planten, end??^ daar doof 

 duurzamer, en tegen den flag van 't zeewater 

 meer beltand te maken : om de volgende re- 

 denen : 



,r. • Welke kruiden en gewasfen 'er ook op 

 de buitenflanken der Zeeuwfche zeedijken 

 groeijen mogen ; • nimmer . wierd ■ 'er : één gevon- 

 den, dat Uger voortkwam, dan tot het merk 

 der daagiijkf^he zomervloedcn : uitgezonderd 

 j^j,, klappers, of nikker - tasfchen , dat een 

 eigenlijk zeegevyas is, geen grond behoeft, 



en 



