OVER HET KRAM- ÈN MAT-WËRÊ. 8^ 



dijkagien, en vooral aan binnenhavens in Zee-» 

 land zijn, welke in het geheel niet worden 

 bekramd; en die planten dus niet worden uit- 

 geroeid, maar waar van de ondervinding leert i 

 dat, na den tweeden of derden vloed, in 

 September, die de wortels van deze planten 

 befpoelden, die planten enz. verflensten, op 

 hunne wortels fliervcn, etl derzelver aanzijn 

 Ipoedig verloren ging: hoe veel te meer 

 zoude dus dit het lót van heesters, kruiden i. 

 en gewasfen zijn moeten aan zulke dijkagien j 

 op welke de flag der golven met voller woe- 

 de aanvalt, de Kram -werken zelve bpflaat^ 

 de rijsbermen forceerd, paalhoofdeii Hit der- 

 zelver verband rukt, de zwaarfte fteenen op- 

 waards jaagt, én de (Iroeffte dijkcil doec 

 fchüdden! En daar de Zeeuwen zoo dikwerf 

 ondervonden, dat de allervastfte defenfive wer- 

 ken voor de winterilormen bezweken; kunnen 

 ^j nimmer op het denkbeeld vallen , om bij^ 

 een voos kruidje, teedcre plant, of zwakken 

 heester, die naauwlijks tegen den aanval der 

 winden beflard zijn, hulpmiddelen tegen de 

 vreeslijke beukingen der golven té gim zoe- 

 ken! Hier, mede meene ik genoegzame i-ede- 

 nen te hebben opgegeven, om te bewijzen^ 

 dat 'er geen kruiden, heesters, öf andere ge- 

 Wasfen, tusfchen de Mac- êa Kram-werkeii 



F a Toü^ 



