102 A. SCHRAVER, ANTWOORE! 



fich nooit met het dijkdaal vereenigen, zijn 

 foortlijk ligrcr dan het water, en loopen ge- 

 vaar, bij de eerde felle ftorm, weder op te 

 barllen ; en zoo dit al niet gebeurd , de ver- 

 rotting en ontbinding van derzelver deelen 

 doet dergelijke vulzcls akijd fchielijk zakken, 

 formeert laagtens in de dorfering, en het tel- 

 kens daar op komend zeewater veroorzaakt, 

 op zulke plaatfen, de zoogenaamde fistuls of 

 lekken, die hoogstnadeelig aan een dijk kun- 

 nen worden. 



Wat nu het minder verloop van grond in 

 de dorferingen aangaat: hier omtrend moet 

 men acht geven , dat de dijkers 'er geen 

 vuilnis inbrengen, gelijk vloeimerk, planten 

 van den dijk, zand, fchulpen, of dcrgeiijl-ce 

 onbekwame en fchaadlijke ftoften; ook geen 

 dijk met dijk maken, dat is, door het bij- 

 effenen van het, ter wederzijde liggende, 

 vaste dijkftaal, het verloop minder zichtbaar 

 te maken: of den dijk, ter plaatfe van het 

 verloop, zoo onbetaamlijk diep omfpitten, 

 om den grond te ligten, dat het verloop 

 fchijnbaar verholpen is: maar men moet de 

 dijkers, daar het verloop is, den grond 3 a 4 

 duimen doen roeren, en dan genoegzaam mee 

 goeden grond doen aanvullen; en dus zor-* 

 gerij d;it, ydór de Zomcrmat 'er over komt, 



dè 



