ÖVKR HET KRAM- EN MAT-WERK. Hf 



het flecht vullen der putten , (zoo als reeds 

 is gezegd,) ook hunnen oorfprong hebben 

 van de wateraderen, welke onder het dijk- 

 daal liggen heengeflingcrd , en die, door het 

 opgevoerd dijksligchaam , belet zijnde, zich 

 langs den kortllen weg te ontlasten, genood- 

 zaakt wierden, daar toe den gemaklijkften 

 uit te kiezen. Zulke fistuls moet men nooit 

 poogen te floppen: want dan loopt men ge» 

 vaar, dat die als dan zich, met geweld, an- 

 dere, en foms nadeeliger, uitloosplaatfen zou- 

 den bezorgen, en zich nader bij, of in de 

 tee der dijken, verleggen: maar men moet 

 die fistuls onfchaadlijk maken, met die td 

 beleggen, door een kloek gluifpreizd , met 

 wat riet 'er over, en dat fpreizel niet bekram- 

 men, maar het dekken met rijs, door anker- 

 palen of kruisftaken 'er op vast gemaakt, die 

 men nu en dan, en altijd na hooge vloeden, 

 een weinigje moet in beweging brengen: dan 

 krijgen de fistuls op haar tijd lucht, en zi] 

 ontlasten zich gemaklijk, en blijven buiten 

 eenig nadeel voor den dijk. 



Poken zijn van een anderen en gevaarlijkeir 

 aart: zij ontftaan door eene fcheiding in der* 

 kleigrond, het zij dat die, bij het aanleg- 

 gen, niet behoorlijk is vereenigd, door ver- 

 zuim in hei roeren of fcheryen der gronden^ 



het 



