faÖ ' i. SCHRAVER, ANTWOORli 



liet zij dat de bovengfond vati de lagere; 

 door de menigvuldige, van tijd tot tijd^ in 

 den dijk geilekene ftroopooten , zich heeft af- 

 gefcheiden, tusfchen welke gefcheiden grond 

 zich zand, fchulpjes, maar voornaamlijk het 

 water indringen, en, van onderen niets kun-i- 

 nende ontlasten, als dan het bovendeel des 

 gronds allengs opzetten, en doen rijzen, tot 

 dat, bij ftorm en hooge vloeden, de flag der 

 golven op den gerezen grond vallende, het 

 tusfchen beide ingedrongen water ("door de 

 hardigheid van deszelfs deelen niet kunnende 

 Wijken) zich een weg doet banen, op ge- 

 lijke wijze, als het buskruit in eene bcflotene 

 ffiijnj waar door den bovengrond opbarst, eri 

 een put in den dijk oncöaat. 



Daar deze poken zich zelden anders, dan 

 na derzelver fchaadlijk uitwerkzel, laten ont- 

 dekken, is 'er niets te ondernemen, om dait 

 uitwerkzel voor te komen. En hoewel 'er 

 enkele gevallen zijn kunnen, bij v/elke men 

 de poken voor derzelver uitwerkzelen ont- 

 dekt, dan zijn 'er toch geene middelen, om 

 den van den anderen gefcheiden grond (met 

 2and en fchulpjes tusfchen beide vergaard} 

 weder te vereenigen, en het indringen des 

 Waters, dat de eigentlijke oorzaak van het 

 Ichaadlijk uitwerkzel der poken is, te beierten. 



Ai- 



