ÖE SUATtE VAN WAtCHÉfe.ÉN. l^f 



hoord - westlijk gedeelte des Eilands: dat, bij 

 fommige gelegenheden, het verval, aan de 

 fluizen^ een halven voet tninder doet zijn> 

 dan ^it> met een lijnrechten ftjlnd, bij ftU 

 weer, of toedragende winden, êoiide werken. 



Waai- ijij noch komt, dat, met eerstgemeldö 

 winden, het landwdter, tegen de ftreekén der 

 iewegende lucht in, móet ontlasteti: hetwelk, 

 in zulke bogtige Waterleidingen, als die van 

 het Eiland Walcheren zijn, al niedé als eené 

 wezenlijke bélemmei^ing en hindernis ^ tegen dé 

 fpoedige uitloozing des landwaterSj kan wor* 

 den aangemerkt. 



Het is wel waar^ dat^ inet zuid - 'vveste > 

 Weste, en noord -weste winden, de opzetting 

 van het landwater, naar die Huizen, des te 

 meerder is; maar het is even waar, datj mee 

 zulke winderig die uit zee waaijen^ het zee- 

 water niet laag genoeg van de kusten Wijkt, 

 «n de ebben het water niet zoo laag* in de 

 canalen en havens, kunnen doen afloopen^ om 

 200 veel voordeel van die öpzêttingen te ge- 

 .iiieten, alg *er^ bij zuid-ooste, ooace, en 

 noord -ooste winden, verloren wordt. 



Men begrijpe echter niet, dat ik^ met deze 



jranmerkingen over de ligging der fiuizen, uit 



eenige bedilzuchc ben voor den dag gekomen; 



de Vr^g van het Zeeuwsch Gêhootfchi^ geeft 



