DE suAtiE VAN Walcheren. 151 



zet. Vermits men, in het eerfte geval, het 

 landwater, buiten noodzaak, binnen *sLands 

 opvangt; en, in het ander geval, de beste 

 gelegenheden, om het te kunnen ontlasten,' 

 naamlijk vriezend weer en hooge winden, nut- 

 loos tót voorbijgaan; en de dooi, doorgaans 

 met regen en lage winden vergezeld, als dan- 

 het landwarer onmatig verhoogt ; terwijl , bij 

 mangel van lage ebben, geene, of flechts 

 fchrale fluisgangcn zijnde, het landwater niet 

 dan zeer laat in het voorjaar behoorlijk kan' 

 onchist zijn: welke belemmering, die de al- 

 iervoornaamfte is, men had' kunnen voorko- 

 men, met de fluizen, op den vereischten tijd, 

 te openen , en te laten ontlasten. En hief 

 mede fluit ik mijne aanmerkingen over de be- 

 lemmeringen en hindernisfen , welke de uicloo- 

 zing van het landwater, uit het Eiland Wal- 

 cheren , vertragen kunnen , om over te gaan 

 tot het befchouwen der middelen, om het 

 Eiland Walcheren van deszelfs overtollig land- 

 water te kunnen ontlasten. 



Het Zeeuws^ch Genoötfchap vraaigt: „ of de 

 „ vier linrzen, welke thans gczanientlijk alleen 

 „ moeten dienen, om het overtollig landwater 

 „ des Eiland te verzetten, in ftaat gefield kun- 

 „ nen worden , om dit genoegzaam » buiten be- 

 ^ hulp van andere watervk^erken , te venichtènr* 

 . '" K 4 „ Zoo, 



