DE StTA'tlE VAN WALCHEREN. I55 



alle andere bebouwing ten eenema^l onbe- 

 kwaam ^zijn. 



Men yoege daar bij die weilanden, wellïé 

 men, om dat derzelver oppeFvlakten , fchoon 

 wel boven het winterwater, echter niet hoog 

 genoeg gelegen zijn, om, met voordeel j- 

 granen enz. daar op te kunnen ceelen, al 

 mede wijslijk tot weilanden gelaten heeft? 

 en men ftelle aHe dezQ weilanden tegen de 

 grootte der Eilanden, waar in die gelegen 

 xijn, en men vergelijke deze dart tegen- de 

 grootte der weilanden, in Wulcheren, die dk 

 zijn (NB.3 om de hoogte en menigte des 

 Jandwaters: en men zal duchtig overtuigd 

 worden, dat het Eiland Walcheren, van alte 

 de groote Zeeuwfche Eilanden, met betrek- 

 king tot den overlast van- het landwater, het 

 minst nadeelig is gelegen;' èn wel zóó vooN 

 dieelig, als eenig Eiland, met betrekking tot 

 deszelfs gebuur - Eilianden , al' mede uic de zeö 

 opgewasfen, met moöglijkheüd zijn kan^. 



Ik wil wel toeftemmen, dat, als men, in 

 gevallen, gelijk het voorhanden zijnde, da 

 zwaarfte en meeste klagieti voor de gegrondl^ 

 bewijzen van overlast en fchadè moest opnei^ 

 Jnen, en houdèn^, men dan zoude moeten' bé* 

 fluiten, dat het Eiland Walcheren, door Bël 

 iHndwater, aan- deszelfs- ruïne- was gebi*agt; 



maar. 



