t$t ^» SCHRAVER, ANTWOORD OVER 



grond, en op enkele plaacfen verfclieen een 

 dun en krank gew-^as: het natuurlijk en te 

 voren bepaalbaar gevolg eener onnatuurlijke 

 en onbepaalbare drift naar grootere en groo" 

 tere wiuften. — En zie daar de akkers, over 

 welke rhen thans, in Walcheren, met zoo 

 veel nadruk, klaagt, die mee overtollig iand- 

 water belast zijn. En .als men -zoo verkiest 

 te blijven voortgaan, raec teikens lagere en 

 lagere gronden te willen bezaaijcn : zal men 

 ook, bij voorcduuring , nieuwe redenen toe 

 klagten veroorzaken, en, deawcgens, harder 

 en harder kunnen opdeuuen. 



Veelligt zegt men hier tegen: — indien dit 

 200 ware; waarom dari niet liever hoogef 

 weilanden gefcheurd en bezaaid, dan zulke 

 jage en met water bezette gronden? 



Hierop dient ten antwoord, d.it.men, in alle 

 jZeeuwfche Eilanden , foinmigc hooge gronden 

 toe weilanden heeft moeten maken i vermits 

 die, om derzelver zandachtige fchraalheid en 

 droogte, niet niet voordeel, tot het teelen 

 van granen enz., konden worden gubruikc. 



En andere hooge landen, van betere geaart- 

 heid, heeft men weijen moeten laten blijven, 

 om dat die, of tusfchen andere in lagen; of 

 te ver van hunne eigenaars of bruikers ver- 

 wijdei'd waren i of niet zoo geraaklijk kunnen 



be» 



