DE SUATIE VAN WALCHEREN. I9I 



In vroegere tijden, toen ik mijne oefeningen 

 begon in die kundigheden, welke tot het vor- 

 men van geregelde denkbeelden, over den wa- 

 terftaat mijns Vaderlands, noodzaaklijk zijn; 

 las ik in w I L s c H u T 's Verhandeling over d& 

 Zeeuw fche Stroomen^ hoofdftuk 8., § i/t, 

 dat de westhoek van Cadzand, federt den 

 jare 1703, tot 1746, over de 500 roeden 

 lengte aan duinen heeft verloren. 



Van dien tijd af, en vervolgens, heeft men 

 ook waargenomen, het aanwasfen van de 

 Kloot; het verbreeden en vervlakken der 

 ftranden, aan de Zuidwatering; en het ver- 

 zanden van de reede voor Rammekens: welke 

 laatfte oorzaak is geweest, dat het bed van 

 Welfingen deszelfs naar buiten afhellenden 

 vorm allengs verloor ; en dat de ftofFen , die 

 'er de vloed indreef, op een meer lijnregc 

 bed neergezakc, voor de ebbe, en kunftigè 

 havenfchuring , allengs minder en minder ver- 

 plaatsbaar wierden; en aldaar eene verhooging 

 te weeg bragten, die eindelijk, met den tijd, 

 derwijze toenam, dat de breede boorden vah 

 Welfingen vol zand fchoten, en 'er flechts 

 ééne geul in overbleef, die, mee lage ebben, 

 nagenoeg doorwaadbaar was. • — En welke 

 nadeelige verzanding, met de gevolgen van 

 dien, toenamen, in evenredigheid der verlie- 

 zen , 



