184 P. F. PERRENOÜD, ANTWOORD 



wezen , en welke men dus niet kan veron- 

 achtzaamen , zonder zich laakbaar en zelfs 

 fchuldig te flellen voor hun en voor de na- 

 komelingfchap. 



ó ! Ik vleije mij zoo gaarn met die gedag- 

 te , die mij met vreugde vervul: , dat men 

 'er ten fpoedigften middelen tegen verfchaffen 

 zal. Ja , ik houde mij , daar ik de Bataaffche 

 milddadigheid ken , verzekerd , dat , binnen 

 kort , niemand zal kunnen , ten minden zal 

 durven zeggen : ik weet niet wat te doen , 

 ik heb geen werk, wel wetende dat men hem 

 zou antwoorden : „ zie daar zdjn Werkhui- 

 „ zen ; zie daar de eerlijke bron van be- 

 „ liaan , welke de weldadige maatfchappij 

 „ den genen aanbiedt , dien het aan midde- 

 „ len ontbreekt , om hunne verpligtmgen je- 

 „ gens dezelve te vervullen : want de arbeid 

 „ is eene even zoo heilige als noodzaklijke 

 j, pligt. Zij doet meer ; zij laat aan u de 

 ^ keuze der bezigheden of handwerken waar 

 „ voor gij den meesten fmaak gevoelt ; zij 

 „ heeft lieden aangefteld, om u te onder wij- 

 „ zen , om u te befturen en om u te hel- 

 „ pen ; in één woord : zij voorziet in alle 

 „ uwe wezenlijke behoeften , voor zoo ver 

 „ gij door uwe onervarenheid , en door 

 „ uwe ongefchiktheid toe deze foorc yan be- 

 zig- 



