l88 P. r. PERRENOUD, ANTWOORD 



derftand vragen uit de Arm- kasfen. Men moet 

 als dan van tweeën één doen — hen onder- 

 houden , of — van honger laten fierven. Het 

 laatfte zou zekerlijk al te ruw en te onmenfch- 

 lijk zijn , vooral voor de vrouwen en kinde- 

 ren , die veelal onfchuldig zijn. 



Zie daar dan de Diakoniëii wederom belast 

 met eenen dronkaart , die dikwijls ziekelijk , 

 krachteloos , zedenloos en onwillig is ; met 

 een ongezonde , en in het best haarer dagen 

 afgeleefde vrouw , met kinderen die zwak zijn 

 en kwijnen, door de langdurige onthoudingen, 

 die zij hebben moeten verduren , en door de 

 flechte natuur der fpljzen , Waarmede zij ge- 

 noodzaakt zijn geweest zich te voeden. Die 

 alles zijn de oorzaken van den betreurenswaar- 

 digen ftaat tot welken zij gebragt zijn , en 

 waartoe ook de flechte behandelingen , die 

 zij dikwijls ondergaan moesten , niet weinig 

 hebben medegewerkt. En wat moeten die 

 flechte voorbeelden , dat gevloek , die on- 

 eindige twisten , die verwenlchingen , en wie 

 weet wat al meer? die in dergelijke huis- 

 houdens maar al te gewoon zijn , niet heil- 

 loze indrukken maken op de jonge lieden van 

 allerleien ouderdom , die het ongeluk hebben 

 van in den boezem zulker huisgezinnen gebo- 

 ren en opgevoed te worden ! Elk, des boude 



