. ■ OVER DE ARMKASSEÏf. l8<j 



ik mij verzekerd , gevoelt de noodlottige ge- 

 volgen , die daar uit voor de maatfchappij iri 

 het algemeen voortvloeijen. Het zou onge- 

 twijfeld vrij overbodig wezen , voorbeelden 

 hiervan aan te halen: 'er zijn zoo veele , 

 zelfs nog meer ergerlijke , dat men ze niet 

 verhalen kan , zonder van verontwaardiging fe 

 lidderen , en niemand , die maar de gering- 

 lle aandacht op deze zaak gevestigd heeft ^ kart 

 'er onkundig van zijnj 



Ja j zal men zeggen , dit aÜles is , helaas l 

 maar al te waar : maar hoe zal men het ver- 

 helpen, zonder elks bijzondere vrijheid , diö 

 men altijd eerbiedigen moet , geweld aan tó 

 doen ? Daarenboven die vrouw en die kin- 

 deren vragen niets , en zelfs ^ wanneer zij 

 onderftand vragen , kunnen de Diakenen niec 

 alle ongelukkigen bijftaan , gelijk zulks thands 

 meer dan ooit zichtbaar is ; ja zou dit zelfs 

 wel geoorlofd wezen , wanneer de leden def' 

 Diakonien voorzien , dat het hoofd des huis- 

 gezins , als die liefdegiften in zijne handeü 

 vielen , 'er flechts gebruik van zou maken om 

 zijne beestachtige drift te voldoen. — Neen i 

 ik erken het ^ zij vragen niets voor dat hee 

 te laat is : maar eindelijk moeten zij 'er toch 

 toe komen , gelijk wij reeds gezegd hebben-i 

 en wie weet , indien 'er Werkhuizen Avaren , 



ï. ÖEIL, T «>^ 



