10^ P. r. PERRENöUD , ANTWOORD 



iTioet bijgevolg ook voor een gedeelte op de 

 piaatfchappij nederkomen. Zou het nu voor- 

 zichtig zijn , van hec voornaamfte te veron- 

 achtzamen , en zich bij voorkeur over het bij- 

 komende , dat hier van weinig of geen nut 

 ?s , te bekommeren , en zich alzoo , ter in- 

 zameling van onze rijke oogsten geheel en al 

 nfiianglijk te maken van vreemdelingen ? wel- 

 Ke onvoorziene toevallen zouden 'er niet kun-r 

 Tien tusfchen beide komen , die hen zouden 

 beletten , van zich herwaards te begeven v en 

 wat dan te doen ? 



Ik weet wel , dat 'er verfcheidene Gewesten 

 3n Europa zijn , alwaar de Fabrieken ten plat- 

 ten lande welvaren , terwijl zij in de Steden 

 gevaar loopen van ten onder te gaan : maar 

 de reden hier van is zeer eenvouwig. Haare 

 gefteldheid is in alles juist het tegengefteld^e 

 van de onze : waar uit noodwendig voort- 

 vloeit , dat het geen aldaar nuttig is , voor 

 ons fchadelijk wezen , het geen haar verrijkt » 

 ons verarmen zou. En dit is geene wonder- 

 ipreuk , zoo dra meri bedenkt , dat die Pro- 

 vintien uitnemend volkrijk , en daarentegen 

 2eer weinig vruchtbaar zijn , uitgezonderd in 

 Weiden en Beestenvoeder , die maar weinig 

 ïirbeids vorderen. De Inwoners zijn dus vfe\ 



terpligc om Fabriajken te hebben , willen zij 



*■ ' ' ©e- 



