ÓVER Dï ARMKASSEN. SI^ 



houd te voorzien : moet men oprecht beken- 

 nen , dat het hun eigen fchuld is , en dat 

 ?ij zich daar door de weldaden , die zij genie- 

 ten , zonder dat 'er voor iemand eenig we- 

 zenlijk voordeel uit voortfpruit , zouden on- 

 waardig maken. 



Hoe veel misbruiken zou men niet verbe- 

 teren ! zij zijn zeker niet alle even ge- 

 vaarlijk , echter zijnze alle min of meer 

 tastbaar. Dan het is hier l^et geval niet , om 

 dezelve op te fomraen ; — laten wij ons alleen- 

 lijk vergenoegen met in het voorbijgaan eeni- 

 ge der voornaamsten aantewijzen. 



Men zou geen gevaar meer loopen van on-» 

 gelukkige en deugdzame armen aftezetten; om 

 liefdadigheden te bewijzen aan anderen , die 

 'er beter op afgericht zijn , om het medelijden 

 van brave menfchen optewekken , hoewel zij 

 door hun wangedrag en -het gebruik dat zij 

 'er van maken , niet waardig zijn dezelve te 

 ontvangen. Men zou uiet meer , tot erger- 

 nis van elk en iegelijk , die troepen van hon- 

 den zien , die dikwijls onderhouden worden 

 door volk , dat zich niet fchaamt , om , naar 

 men zegt , aan dezelve een gedeelte v^an het 

 brood te geven , dat zij ontvangen , ten ein- 

 de 'er zich beter te verfchafFen : terwijl die 

 dieren intusfchen zoo onnut zijn voor hunne 



mees- 



