Q.^O J. DE KANTER, PHIL. Z. OVER. 

 TOEPASSING OP DE UITLOOZING VAN SLUIZEN. 



12. A B (F:g. 2.} zij eene Sluisdeur: het 

 Water fta vóór dezelve ter hoogte van B C , 

 eti achter dezelve ter hoogte van B A. 



De vraag is nu t öp welk eene wijze de 

 hoeveelheid van uitloozing in gegevene tijden 

 moet herekend worden? 



13. Dat het Water in A C , zijnde de 

 betreklijke hoogte van het binnen- water tot 

 bet Buiten -water, uitloozeu zal met eene fncl- 

 heid , evenredig aan die hoogte (§ 6') is al- 

 Icrnatuurlijkst ; maar eene allergewigtigfle 

 waarheid , die doorgaans niet alleenlijk wordt 

 over 't hoofd gezien ; maar die zelfs wel eens 

 door lieden, die dit niet behoorden te kunnen 

 ontkennen , wordt tegengefproken , is : dat 

 'hei Water zoo wel door C B uitloost , als 

 door A C. 



Het is zoo , men zegt : dat is onmogelijk, 

 want onder de oppervlakte H F C D is alles 

 dood Water , en het Water onder H C houdt 

 liet Water onder C D in eVenwigt ; en 

 dus gefchiedt de uitloozing alleenlijk boven 

 H F C D. — De Helling is waar : doch het 

 gevolg valsch. 



Het is eene der eerste en eenvoudigfte 

 grondftcllingen der Waterweegkunde ; dal 



gee^ 



