^o Brief van den Heer Linnjeüs 



geeven die Roggeplanten , den winter overbly- 

 vende, en zeer ruim ftaande , eene groote menigte 

 van halmen en aairen , de welken de Bedriegers 

 tot bewys inbrengen, dat uit de Haver eene zeer 

 groote hoeveelheid van Rogge voorticomt. 



Waar van daan die Rogge op de akkers koome, 

 heeft men nog niet duidelyk waargenomen ; maar 

 dit weet ik , dat by ons de Moffen , Leeurikken 

 en ander klein gevogelte , in den herfft , de over- 

 al op 't land geftrooide Roggekoorntjcs ny ver op- 

 zoeken, en gints en her op de akkers omvlie- 

 gen , zoekende na meer. Alle de zaadjes , die 

 zy inflikken , worden in hunne maagen niet ver- 

 nield, maar zy ontlaften zjg meermaalen van gc- 

 heele en gaave Koorntjes ; daar deeze op de ak- 

 kers vallen , groeijen zy ligt op , ftervende de 

 Haver zoodra 't begint te vriezen , terwyl de 

 Rogge- en Tarwkorentjes den winter verduuren. 



Dat de Rogge , op deeze wyze , voortgeteeld 

 geworden is, heb ik door ontwyfelbaare proe- 

 ven vernomen. 



Dit geheel verdichtfel gevolgelyk is voortge- 

 koomen uit het toevallig geraaken van Rogge in 

 den grond, daar Haver gezaaid was. 



Laaten wy toch maar met deeze raazende maa- 

 ling in fommige dweepagtige herfengeftellen , met 

 deeze overvallen van dwaaling , nog een jaartje 

 of anderhalf geduld hebben. Wy zullen eerlang 

 gelegenheid vinden om ze van de gantfe wereld 

 uitgelagchen te zien. 



De 



