{ TOT DE Beweeging des Oogappels. 181 



Kringswyze zulk een grootc Onevenredigheid 

 plaats heeft , dat het onmogelyk zou zyn voor 

 deeze laatften, door haare Samentrekking de en- 

 kele Veerkragt te overwinnen ^ welke de eerften 

 in de hoedanigheid van Vleezige Vezelen hebben 

 zouden. De Kringswyze Vezelen , immers, zyn 

 zo dun en fyn, dat zy onze Zinnen ontglippen , 

 en dat eenOntleedkundige,hoe oplettend en voor- 

 ingenomen dat zy 'er moeten zyn , veel moeite 

 heeft , om zig , met behulp der befte Vergroot- 

 glazen , van derzelver beftaanlykheid te verzeke-^' 

 ren. De Rcgte Vezelen, integendeel, zyn zeer 

 kenbaar. Ieder van dczelven is , door fommige 

 Ontleedkundigen, aangemerkt als een kleine Spier, 

 en deeze Spieren zyn zeer talryk. Nergens, nu, 

 in het Lighaam , vindt men een Voorbeeld van 

 eene zo groote Onevenredigheid tuffchen de te- 

 gen elkander werkende Spieren (^Antagonipd) van 

 eenig Deel: zo dat het, de Regte en de Ivrings- 

 wyze Vezelen van 't Druivenvlies even Vleezig 

 onderftellende te zyn , geen mmder moeielykheid 

 ïn zou hebben , de Samentrekking te begrypen van 

 den Oogappel , als deszelfs Verwyding te ver- 

 klaar en. 



Uit al het gene reeds gezegd is, volgt zeer dul- 

 delyk, naar 't my toefchynt, dat de Regte Ve- 

 zelen van 't Druivenvlies geen Vleezige Vezelen 

 ,zyn, onderworpen aan de werking van die oor- 

 'zaak, welke alle andere Spieragtige Deelen des 

 Lighaams werkzaam maakt. Ik voeg 'er by, dat 

 ■ IV. Deel. N . het 



