■ ReükderBloemen. ^ 189 



jn'kan verflaauwen en zelfs te niet gaan. Dit 

 eerfte doelwit heeft my gebragt tot het zoeken 

 yan middelen, om de Reuken in de Planten te 

 vernietigen of ten minfte te verzwakken : ik heb 

 my verbeeld, dat het verfchü van den Grond, 

 daar men het Zaad in werpt , zo wel verandering 

 in de Reuk der Planten zou kunnen te weeg 

 brengen , als het zulks doet in derzelver geftalte 

 en groeijmg , vooral wanneer de Zaaden 'er den 

 Winter over in blyven leggen. Onder veele 

 Proefneemingen , die ik op dit Onderwerp en 

 volgens dit Grondbeginzel gedaan heb , zal men 

 hier den Uitflag vinden van de genen , welken 

 het meeft aan myne veiwagting hebben beant- 

 woord, 



. Tot myn Onderzoek heb ik uitgekoozen de 

 Reseda met de welriekende Bloem QRepJa JE- 

 gyfha nünqr odoraü^ima) , die men gemeenlyk 

 noemt Kruid der Minne QÜerhe d^Amouf). Dit 

 heb ik gedaan , om dat in het Geflagt der 'SieCe- 

 dd's een andere Soort gevonden wordt , volmaakt 

 gelyk aan deeze ; naamelyk de kleine gemeene 

 (R^eféda mmor vulgar'is Casp. Bauii.)- Deeze 

 beide Planten hebben een zelfden Wortel , een 

 zeh'den Steng , de zelfde Bladeren , Bloemen en 

 Vrugten. Om kort te gaan , zy verfchillen niet 

 van elkander, dan daar in, dat de eerfte, die uit 

 de heete Landen afkomftig is , een Bloem draagt^ 

 welke een Reuk vcrfpreidt , nabykomende aan 

 IV. Deel. N 5 die 



