Reuk DER Bloemen. 191 



met Tiün-Aarde en in het Zand : van al het ove- 

 rige kwam niets. Daar zyn maar twee Planten 

 o-eo-roeid in de gemsfte Aarde , drie in de Tuin- 

 Aarde en zes in het Zand. 



't Verfchil, dat ik, zo dra deeze Planten op- 

 fchooten , waarnam tuffchen de genen die in 't 

 Zand en die in de andere foorten van Aarde fton- 

 den, deedt my hopen, dat 'er ook wel onder- 

 Icheid zou kunnen zyn in haare hoedanigheden. 

 De eerften Avaren veel kleinder van Blad en Steng, 

 en veel zwakker dan deeze laatften , die zig veel 

 tieriger vertoonden. Dit verfchil hieldt ftand tot 

 in de Bloemen en Vrugten , welken ik met on- 

 lydzaamheid verw^agtte. De Refeda's , die in 't 

 Zand gegroeid waren , bleevcn akyd veel kleinder 

 en zwakker in alle haare deelen : de Bloemen al- 

 leen waren byna van de zelfde grootte in beiden, 

 doch niet zonder eenige ongelykheid in fonimigen 

 van derzelver deelen. De toppen der Stofveze- 

 len (^Stamtna)^ by voorbeeld, van de Planten die 

 in Zand waren gegroeid , fcheenen een Aveinig 

 kleinder en minder gekoleurd te zyn , dan de top- 

 pen van de anderen. 



Het kennelykfte verfchil heeft plaats in de 

 Reuk der Bloemen. Alle de Reféda's , die in 

 de toebereide Aarde en in de Tuin- Aarde ge- 

 groeid zyn , hebben ze by uitftek welriekende , 

 daar de Bloemen van die Planten , v^elke in 't Zand 

 2yn opgekomen , geen de minfte Reuk geeven. 



IV. Deel. Deeze 



