220 Beschr-yving VAJsr HET Insekt, 



Steilte op te kruipen , lyjg vermeerderd door een 

 regen van Zand, die 't zelve geduurig op het lyf 

 valt; v^ant de Leeuw -Worm, doldrittig, om zo 

 te fpreeken, dat zyn Prooy hem is ontfnapt, be- 

 dient zig van alle bekwaamheid , die hy heeft , 

 om Zand in de Lugt te fmyten. Hy maakt als- 

 dan dergelyke beweegingen, als hy gemaakt heeft 

 cm zyn Kuiltje uit te hollen, rigtende, zo veel 

 hem doenlyk is , de Iprongcn Zands naar het In- 

 fekt , 't welk arbeidt om de Wanden van 't Kuil- 

 tje te beklauteren. Dit maakt dat hetzelve we- 

 der in het diepfte neder ftort , en deeze tweede 

 Val is fomtyds ongelukkiger dan de eerfte : het 

 wordt 'er vailgehouden en van 't leven beroofd. 

 Indien 't Infekt kragten genoeg heeft , óm zig 

 nogmaals te redden uit de plaats, daar de Leeuw- 

 Worm hetzelve hadt willen beknellen ; zo wendt 

 het nieuwe poogingen aan om langs de Wanden 

 op te klimmen, en 't valt weder terug. Dit ge- 

 fchiedt fomtyds verfcheide maaien , en wanneer 

 het Infekt al te fterk is voor den Leeuw-Worm, 

 zo houdt hy op, met hetzelve aan te vallen; 

 zyn Prooy ontfnapt hem , waar door hy zig be- 

 vindt in een Kuiltje , 't welk zeer reddeloos ge- 

 worden is ; de.wyl het afrollende Zand de Wan- 

 den al te vlak en gemakkelyk te beklimmen heeft 

 gemaakt ; doch dit gebrek wordt door hem, ten 

 langfte in den ?iyond , weder herfteld. 



Als de Leeuw- Worm zo ver gekomen is, om 

 cenig Infekt i^et zyn Lighaam te omgorden, toeft 



\ hy 



