350 De Verteering der Spyzen, 



tot een ontaftbaar Poeijer gemaakt waren , doot' 

 de Averking van de Maag. 



Men zou natuurlyk denken , dat het binnenfte 

 van die Paffagie door de brokjes van deeze Bol- 

 letjes moeft zyn gefcheurd of gefneeden ; doch hoe 

 naauwkeurig onze Schryver dit onderzogt , kon 

 hy geene de minfte kwetzuur vinden , noch in de 

 Zwelgpyp , of het Kanaal , 't welk voor de Maag 

 gaat , noch in de Maag zelve , noch in 't Ge- 

 darmte. 



De Proef, welke de Heer Réaumur , in 

 dit opzigt , genomen liadt op een jong Kalkoen , 

 werdt door hem herhaald in een Haan en Endvo- 

 gel, alwaar zy naauwkeurig den zelfden uitllag 

 hadt ; uitgenomen, dat in den Endvogel twee 

 zeer kleine brokjes Glas gevonden werden ; 't 

 welk waarfchynlyk daar aan toe te fchryven was, 

 dat dit Beeft maar drie Uuren na het inzwelgcn 

 der Bolletjes , en dus voor dat zy geheel tot fyn 

 poeijer konden vermaalen zyn, was ter dood ge- 



bragt. 



Om te weeten, hoe groot de kragt ware, die 

 in de Maag , tot het vergruizen van deeze glazen 

 Bolletjes , vereifcht werdt , deedt onze Schryver 

 'er verfclieide onder verfchillende Gewigten leg- 

 gen. De gewoon e Bolletjes braken byna altemaal 

 door een Zwaarte van vier Ponden; de zulken, 

 die Peerswyze gevormd en fterker waren , hoe- 

 danigen de Haan 'er eenigen ingezwolgen hadt , 

 braken niet , dan onder een Gewigt van twaalf 



Pon- 



