f IN DE Maag der Vogplejï, grt 



Ponden: welk eene kragt derhalve, ten minfte.,, 

 aan de Maag van dit Beeft moeft toegefchreeven 

 worden. 



Om de Maagen op nog zwaarder proef te zet- 

 ten, deedt de Heer Reaumur een Haan en 

 jong Kalkoen , niet Bolletjes van dun Glas inllok^ 

 ken , maar ftukken van eeji taamelyk fterke Gla- 

 zen Pyp, omtrent een half Duim lang, kunnen- 

 de in de holte twee of drie Gerftkoorntjes bevat- 

 ten. Deze Hukken, van een zeer lange Pyp af- 

 gebroken zynde , waren aan de enden gantfch niet 

 effen; ja zelfs hadden fommigen zeer fcherpe pun- 

 ten , van meer dan een Linie lang. 



Onze Schryver twyfelde geenszins, of deeze 

 punten Glas zouden in ftaat zyn , het binnenfte 

 van de Zwelgpyp en de Maag geheel op te fcheu- 

 ren; doch hy bedroog zig; want de beide Die- 

 ren, twee Etmaal na dat zy de Pypjes hadden in- 

 geflokt, gedood zynde, vondt men de Pypjes we- 

 der in hunne Maag, doch overlangs door gefplee- 

 ten en ieder, gevormd als tot twee Geutjes, 

 aan de enden afgerond, zonder eenige punten, 

 zonder een fcherpe kant, en over de geheele op- 

 pervlakte, van buiten, zonder gladheid, even of 

 het Glas met grof Zand ruuw gefleepen ware. 



Zo men al ftellen wilde , dat deeze ruuwheid 

 door middel van een Ontbindvogt veroorzaakt wa- 

 re ; men zou egter , zekerlyk , daar aan de van- 

 eenfplyting der Pypjes tot twee Geutjes niet kunv 

 nen töefchryven. Heteerfte denkbeeld, dat deHeer 



IV. Deel. Réau- 



