IN DE Maag der Vogelen* 365 



Eweemde niet het minfte naar die van rottig 

 Vleefcli ; zy was niet zuur , noch doordringen- 

 de ^ maar veeleer walgelyk. 



Deeze Proefneeming, in welke men een ftuk- 

 je Vleefch , befchut voor alle werking van de 

 Maag, in den tyd van een Etmaal byna geheel 

 verteerd ziet, fchynt onbetwiftelyk te bewyzen, 

 dat de Wry ving hier geen deel gehad heeft aan de 

 Verteering. Daar was nogthans iets , 't welk 

 den Heer Réaumur weerhieldt, om dit volko- 

 men vaft te Hellen. Wy hebben opgemerkt, dat 

 het Pypje aan de beide enden open was gelaten. 

 Nu kon het mogelyk zyn, dat verfcheide harde 

 Stoffen, de een voor, de ander na, door de holte 

 gedreeven, het ftukj e Vleefch als gcvyld ofge- 

 rafpt, en dus desfelfs ontbmding bewerkt had- 

 den. Zy , die weeten , hoe veele middelen de 

 Natuur gebruikt om de zelfde uitwerkingen voort 

 te brengen , zyn altoos befchroomd om een te 

 fchielyk Befluit te maaken, 

 ■ Weinig moeite was het, zig van de Waarheid 

 te verzekeren. Een nieuw Pypje, bevattende 

 een dergelyk ftukje Vleefch, werdt aan de beide 

 enden geflooten met een lapje Gaas van Vlafch- 

 draaden, door welks Maazen derhalve niets aan 

 het Vleefch kon komen dan Vogt, en, zo hetzel- 

 ve dan verteerd werdt , kon men geen twyfel 

 hebben , of m de Maag van den gedagten Vo- 

 gel gefchiedde de Verteering door middel van 

 IV. Deel. eei; 



