366 De Verteering der Spyzew^ 



een foort van Ontbinding , en niet door ee-' 

 nige Vemiaaling van de Spyzen. Dit was juift 

 het gene 'er gebeurde: het Pypje , 't welk de 

 Vogel hadt ingeflokt, uitgeworpen zynde^ vondt 

 men het Gaas nog vaft en digt geflooten , maar 

 het Pypje vervuld met eene vette , fmeerige en 

 op 't aanraaken zagte -StofFe , terwyl het ftukje 

 Vleefch tot een agtfte deel van zyne grootte was 

 verminderd. De Pap, en 't gene 'er van 't 

 Vleefch overig was , rook niet» zuur , noch als 

 bedorven Vleefch , maar enkel wat walgelyk : een 

 bewys^ dat de Verteering te weeg gebragt wa- 

 re, niet door een foort van Verrotting, maar door 

 de werking van een Ontbindvogt. 



Deeze laatfte Proefneeming fcheen niets over 

 te laaten, dat nog begeerd kon'' worden ; maar de 

 Heer RÉ aumuji hadt vergeten het ftukje Vleefch, 

 dat in het Pypje geftoken was , te weegen, om 

 naauwkeurig te zien , hoe veel het in een gege- 

 ven tyd verminderd ware. 



Tot herftelling van dit verzuim , deedt hy de 

 Butoor een derde Pypje inllokken, gelykvormig 

 aan het laatfte, in 't welke hy een ftukje Offe- 

 Vleefch deedt , weegende 48 Greinen. Dit 

 Pypje bleef byna twee dagen in 't Lighaara van 

 den Vogel ; dus was ook het ftukje Vleefch ge- 

 bragt tot 6 Greinen, en, 't gene 'er van over- 

 bleef, liet zig zo gemakkelyk kneuzen , dat onze 

 Schry ver 't zelve , door een zagte wryving met 



. het 



