IN DE Maag der Vogelen. 373 



den zelfden uitflag; doch de Heer RÉ aumur kon 

 niet verder gaan , om dat de Butoor ; 't zy dat 

 dezelve te veel was afgemat door de eerfte Proef- 

 neemingen ; 't zy dat de menigte van Vogt,uit de 

 Maag gehaald, den Vogel te veel verzwakt had ; 

 op deeze Proefneeming fticrf. Onze Schryver is 

 nogthans van gedagten , dat men , door veele Vo- 

 gels Lcoden Pypjes in te geeven , met Spons ge- 

 vuld ; of zulke Pypjes , van dikker foort en in 

 grooter menigte, te doeninflokken van zeer groo- 

 te Vogels, gelyk Arenden of Gieren; eene ge- 

 noegzaame veelheid , tot de vereifchte Proefnce- 

 mingen , daar van zou kunnen verzamelen. 



Het Vogt dat men uit de Sponsjes, die van de 

 Butoor ingezwolgen waren , kreeg , was niet klaar 

 en helder , maar troebel , en van eene doffe geel- 

 agtige koleur. Dit, meent de Heer Réaumür, 

 eensdeels daar uit voortgekomen te zyn, datliy 

 zyne Sponsjes niet fchoon gewaflchen had; ten 

 anderen , doordien hy den Vogel niet had laaten 

 Vallen, eer dat die dezelven inflokte, en toen ze 

 in de Maag waren. Het gebrek van de eerfte 

 voorzorg hadt in het Vogt deeltjes kunnen bren- 

 gen van eene Aardagtige of andere natuur, die 

 deszelfs doorfchynendheid en koleur hadden ver- 

 bafterd, en 't gebrek van de tweede hadt kunnen 

 maaken, dat het Vogt zig mengde met de ver- 

 teerde Spyzen;'t welk inftaat was dezelfde uit- 

 werking te doen. Men zou dan zeer zorgvuldig 

 jnoeten zyn , de Sppns wel fchoon te waffchen en 



IV. Deel. Bb 3 de\} 



