370 De Verteering dïtr Spyzen, 



moet men het daar aan toe fchry ven , dat de Pyp- 

 jes , die het Vleefch bevatten , niet aan den jui- 

 ften trap van warmte, welke 'er vereifcht werdt , 

 bloot gefteld waren. Men zou zulks geniakkelyk 

 kunnen weeten , als men in de Maag van een Vo- 

 gel Pypjes deed , aan beide enden volkomen digt 

 zyndé, 'waar in Ihikjes Vleefch waren, gemengd 

 niet het Vogt uit de Maag van den zelfden Vogel 

 gehaald ; wanneer men , by 't uitkomen der Pyp- 

 jes, zou kunnen zien , of het Vogt, door de warm- 

 te van de Maag geholpen , het Vleefch in 't Fyp- 

 je had kunnen ontbinden. MiiTchien heeft het 

 Vogt zelf ook noodig , verfcheide maaien ver- 

 verfcht te worden , geduurende den tyd der Ver- 

 teeringe. Dewyl de Heer Réaumur zyn tam 

 gemaakten Vogel verlooren hadt, was het hem 

 niet mogelyk alle deeze Vraagen door genoegzaa- 

 me Proefneemingen op te loffen. 



Uit al het gene hier, in 't korte, is bygebragt, 

 kan men zeer duidelyk opmaaken , dat de Ver- 

 teering der Spyzen , in Vogelen die een Krop 

 hebben, door Vermaaling gefchiedt, en dooreen 

 Ontbindend Vogt in de genen die, gelyk de Bu- 

 toor, met eene Vliesagtige Maag voorzien zyn. 

 Een ander , niet minder gegrond , denkbeeld 

 vloeit daar uit voort: te weeten, dat , zeer waar- 

 fchynlyk , de Vogels , welker Maag ten deelc 

 Vliezig ten deele Spieragtigis,als ook die genen , 

 ■waar ïn zy is van eene middelbaar e zelfftandigheid , 

 de beide gezegde mani^cn van Vertecring in ge- 

 ' bruik 



