VA.N eene-Büik-Wdnpè. 39J 



ïflyHeeren, niet verzuimde. Wanneer men de 

 hope, eindelyk; geheel opgaf, van hem eenige 

 verligting te kunnen toebrengen , verminderde 

 eensklaps de Pyn , de Buik wierdt flapper , en alle 

 de Toevallen verdweenen allengs : zo dat de be- 

 droefde toeftand van den Lyder ongevoelig in beter 

 fcheen veranderd te zyn. V 



Geduurende deeze beterfchap werdt de Heer 

 MicHEL wat onpafleiyk, en ik nam, in zyne 

 plaats j den dienft waar in 't Hospitaal. De Pati- 

 ënt verzekerde my, dat hy zig wel bevond, dat 

 hy zyne kragten wederkreeg en in 't kort in ftaat 

 zou zyn om uit te gaan. De Wonde was volko- 

 men genezen ; doch hem bleef nog een kleine Ipan^ 

 ning over, met een weinig Pyn, in het onderde van 

 zyn Buik: hy waterde niet dan met moeite; ook 

 viel het Afgaan hem ongemakkelyk : hy was de 

 Eetenslufl: kwyt , en de gedaante verfchilde veel 

 van te vooren , zynde zyn Aangezigt nog bleek 

 «n loodverwig. );^ 



Ik ftond verfteld te zien, dat zulke Ichrikkel;^ 

 ke Toevallen, die met zo veelkragt gewoed had- 

 den , zo gemakkelyk en zonder andere Gevolgea 

 waren overgegaan. Eerlang , egter , werdt myn 

 verwondering weggenomen. Na verloop van tien 

 of twaalf dagen kreeg de Patiënt eene Opftopping 

 van Water; de Onderbuik werdt byfter uitge- 

 ifyannen ; zyn Afgang hieldt geheel op ; de Sla- 

 peloosheid begon weder, en de Pynen, die zlg 

 uitftrekten tot aan de Blaas, waren zo fcherp, 



IV. Deel. da: 



