452 ''t Verscïïynseltan een volwassen Appzïk 



dat uit eeneii van dcszelis hoofdtakken, miif'^ 

 den tuflchen de trosjes Aalbeziën in, en op cenens 

 afzonderlyken fteel, een vry groote Appel ge- 

 groeid was. Een van de geëerde Vrinden , die 

 my de bekendmaaking hier van mededeelde, had 

 zelf zig na den Tuin , daar dit wonder te zien was,, 

 begceven, en berichtte my dus uit eigene bevin- 

 dinge de waarheid van 't geval;, voegende Zyn- 

 Ed. daar by de verfchillende oordeelen en giffin- 

 gen, die door fommige ooggetuigen voorgefteld 

 waren , tot oploffinge van het Verfchynfel.. 



Ligt begrypt Uw Ed. , dat ik niet lang uitftel- 

 de myne door deeze bekendmaaking'' opgewekte- 

 nieuw sgierigheid zoo ras moogelyk te voldoen >. 

 ten welken einde ik my eergifteren , den 17 

 deezer , na Alkmaar , en ten fpoedigften na den 

 voorfchreeven Tuin begaf, alwaar ik het genoe- 

 gen had zeer weinige Menfchen aan te treffen , en 

 dus zonder eenige belemmering en van naby het 

 Verfchynfel aandachtig te mogen befchouwen. 



Ik vond naamentlyk, gelyk men my gefchrce- 

 ven had, aan een der Aalbezieboomen, welke ge- 

 deeltely k , aan de eene zy de onder een half of laag- 

 ftamden , en aan de andere zyde onder een hoog- 

 ftamden Appelboom ftond , op een der hoofdtakken, 

 drie of vier duimen van den middelftam , eenea 

 vry grooten Appel hangen tuflchen de Aalbeziën y 

 die zoo wel voor als achter den Appel tot volko- 

 men rypheid gegroeid waren. 



Deeze 



