AAN EEN AaLBEZIEBOOM , VERKLAAllD. 453 



Deeze Appel , wel voor een vierde gedeelte 

 wuurig of kankcrig, gelyk men 't noemt , en daar 

 door aan de eene zydc, omtrent van de halve 

 èreedte af tot onderen toe, rocftig en ingetrokken, 

 vertoonde zig voor 't overige in volle frisheid 

 groen en als nog te groeijen hangende ; zynde 

 vaft aan een zeer landen en taamlyk dikken Steel., 

 •die zyn begin had vlak i)0vcn op en uit den Aal- 

 bezietak , tegens welken deeze fteel door de zwaar- 

 te van den nederhangenden Appel was om^eboogen 

 en eenigermaat-e klemde. 



Omtrent een half uur kng dit Verfchynfel be- 

 keeken hebbende, met oplettendheid op alle de 

 omftandigbeden , vei'zocht ik dat my een Spiegel • 

 mogt gegeven worden om den Appel (die pas een 

 half voet boven den grond hing en niet opgeligt of 

 zelfs aangeroerd mogt worden,} door middel der 

 refleciie^ van onderen te zien : hebbende ik door 

 Jiiyn Vergrootglas en uit het geheel beloop des 

 Verfchynfels iets ontdekt , het welk my in 't ver- 

 moeden bracht dat deeze Appel verkeerd , dat is 

 met den kruin na boven en den fteel na beneden , 

 ■aan den Boom hing. 



De kennelyke bovenribben van den Wynappl 

 lieten zig zien, en liepen naden boven verhaalden 

 langen en fchynbaaren Steel toe als na haar middel- 

 punt ; omtrent welk ik door myn Vergi-ootglas 

 cenige pluisjes en overblyffelen van het kruintje 

 of Perianrhhim meende befpeurd te hebben. 



IV. Deel. Gg 3 Daar 



