AAN EEN AalBEZIEBOOM , VERKLAAiRD- 455 



getrokken ; zoo dat men , de buitenfte fcliillen 

 van het Hout opengefcheurd zyndc, de houtve- 

 zelen van dien Steel zeer diüdelyk bekennen kon. 

 Het bleek aan allen , die kennis van het Hout had- 

 den, Hoveniers en Tuinlieden in menigte, on- 

 tvvyfelbaar , gelyk zy zeiden , dat de zoogenaam- 

 de Steel , aan welken de Appel hing , Aalbezie- en 

 geen Appelhout was. 



üitdeeze twee Waarneemingen, derhalven, 

 voor eerll dat de App-el met den kruin na boven 

 en met zynen waaren Steel na beneden hing, en 

 ten anderen dat de fchynbaare Steel, welke hem 

 êian den Aalbezieboom verknochtte , geen Appel- 

 maar Aalbezie-hout ware , begreep ik het Ver- 

 fchynfel genoeg te kunnen verklaaren j hoewel 

 myn oordeel gaarne om een beter geevende. 



Ik verbeelde my , dat het Aalbezie-fpoortje 

 (^zoo noem ik dat hout , aan het welk de Appel 

 nu als aan zynen Steel hangt) recht over eind op 

 (den arm of tak geftaan zal hebben i 



Dat de be wufte Appel van den nevensftaande 

 len over den B^zieboom heenhangende Appelboom 

 is afgedroopen en toevallig met zyn kruin ni het 

 evengemelde Ipoortje gevallen , het welk door 

 de zwaarte van den Appel diep genoeg daar is in 

 gefchooten : 



Dat de Appel,' alzoo op het fpoortje vaftge- 

 jpent zittende , langzaamerhand meer en meer 

 uit de Loodhnie is gezakt en het fpoortje neder- 



IV. Deel, Gg 4 waarts 



