boon Waarneemingen aan de Maan. ^i% 



4. Om derl Afpand tujjchen de. Maan en eeni 

 Ster te meeteiij moet men altyd op de Ster mik^ 

 ken; dat is, men moet altyd naar de Ster zien^ 

 door hét onverfoelied deel van het kiehie Spie- 

 geltje, Cgelyk zo even gezegd is) en het Beeld 

 van de Maan^ duor het groote Spiegeltje afge- 

 kaatft , óp het andere deel doen verfchyncn. Doch 

 volgens den ftand van deeze Spiegeltjes , of naar 

 dat de Ster ter regter of flinkerhand van de Maan 

 ftaat^moct men of hetinftrumentinzynnatüurlyké 

 plaatzing ^ als wanneer de Spiegeltjes en de ver- 

 deelde Boog om hoog zyn j of omgekeerd , dat 

 is met de Spiegeltjes en de Verdeelingen naar oni 

 laag j houden : 't gene fnén gemakkelyk j door 

 ten weinig oefening, kan leeren. 



Ingevalle de fterke glans van 't Beeld der Maan^ 

 bp het Spiegeltje, de Ster verdwynen doet als de- 

 zelve nadert : zo moet men tuffchen de twee Spie- 

 geltjes een goed zwart Glas zetten , dat flaauw 

 of niet zeer donker is ; op de zelfde manier als men 

 die plaatft om de Middaghoogte van de Zon waar 

 te neemeri. 



Wanneet- men den Afjiand der Maan van dé 

 Zon afmeet, 't geen ookdienen kan om de Leng- 

 te té bepaalén in de Gevallen die in den Zee- 

 y^/wö«<3!c^ aangetekend zyn, moet door het kleine 

 Spiegeltje altyd op de Maan gemikt worden, doen- 

 de het Beeld van de Zon, door hét groote Spie- 

 geltje afgekaatft j en door een zwart Glas ver^ 

 fiaauwd, daar in vérfehynen. ' 



IV. Dejel. Li è ^. De 



