EN K ALKWATER, TEGEN DEN StEEN. 555 



dikker dan natuurlyk , maar waren anderszins ge- 

 ■ zond : de Klier, genaamd Projlata , was aan de groo- 

 te kart, doch nietkwaalyk gefteld, Zy vondeit 

 drie Steentjes, twee los leggende in de Blaas, en 

 het ander , dat zeer klein was, fteekende in dat ge- 

 deelte van de Meatus JJr'marhis^ 't welk met d& 

 gemelde Klier is omkleed. Mr. Graham deedt 

 my 't pleizicr van ze my altemaal te laaten zien. 

 De twee eerften geleeken zeer veel naar elkander, 

 zynde van gedaante en grootte als de kern van 

 een Spaanfche Noot; alleenlyk waren de zyden 

 ongeregeld piattig, doch zonder eenigen fcherpen 

 hoek te maaken. De oppervlakte van beiden was 

 overal glad , uitgenomen daar eenige kleine SchU- 

 fertjes afgefchciden waren , niet zo dik als eens 

 Mcnfchen Nagel, en de grootfte Affchilferingvan 

 een deezer Steenen , fcheen omtrent zo groot ge- 

 wceft te zyn , als de breedte van myn Pinks Na- 

 gel. De gladheid anderszins, zo wel als de ko- 

 leur van beiden, kon vcrgeleeken worden by een. 

 Jongens Marmer. Een van deeze Steenen woog. 

 2,1 , de ander 22 Greinen : zy waren zwaar naar 

 hunne grootte , en oogfchynlyk van eene harde 

 zelfftandigheid. Het kleinfte Steentje geborgen 

 zynde met eenige anderen van de zelfde grootte, 

 die uit de Galblaas waren gehaald , zo kon Mr. 

 Graham niet verzekeren , welk van dezelven het 

 ware: weshalve ik alleen kan zeggen, dat, het 

 gene hy waarfchynlykft daar voor hieldt, omtrent 

 de grootte en gedaante had van een Appejzaadje, 

 IV. Deel. Hiet 



