159S Geneezimg van een Bekkeneèl-Breuk, 



ticnt was byna zonder Koorts; zonder bedwelmd- 

 heid, zonder neiging tot Braakcn, zonder Bloed- 

 florting; en ik vond hem wel hy zyn Verftand, 

 zonder eenigc Onruftighcid van Geeft. Deeze 

 Gefteldheid , vry van eenig fchroomelyk Toeval, 

 deedt my denken , dat 'er geen Wcérftuit had 

 plaats gehad. 



Ik begon, met die plaats van 't Hoofd kaal te 

 fcheeren : ik wiefch de Wonde met warmen 

 Wyn : ik nam eenigc Bcenfchilfcrtjes weg, die 

 fcherpe prikkelingen maakten op de Vliezen der 

 Hcrfenen , en onderzogt , of het afgefcheidcn 

 ftukje Beens niet tuffchen het Bekkeneel en de 

 Dura Mater ingefchooten was. By den eerften 

 Toeftel hield ik my te vreden, met de Wonde 

 wel te zuiveren , daar in te brengen eenig droog 

 Plukzel, en daar op te leggen een Pleifter van 

 'Empl. Bctoujc^, verzorgende het met een behoor- 

 lyk Verband. Ik deed het Kind een braave A- 

 dcrlaating op den Arm. 's Anderendaags open- 

 baarde zig nog geen teken van eenig uicgeftort 

 Bloed : de Koorts was zeer klem : ik verzorgde 

 de Wond met ccn eenvoudig Digeftief, daar ik 

 by voegde den Baljamtim Fioravani}. Den derden 

 dag ftond ik verbaasd, het gcheele Hairige ge- 

 deelte van het Hoofd by uitftek gezwollen te 

 zien, door de uitftorting van eene aanmerkclyke 

 veelheid Bloeds, tuflchen de Huid en het Bek- 

 keneel. Dit was, zonder twyfel, door de kwet- 

 zing van eenige takken der Slaap- en Krop-Slag- 



adcrea 



