In-enting der Vee-Ziekt3e. 6i^ 



20 kan men veilig befluiten , dat , in deeze Befinet^ 

 telyke Ziekte , even gelyk in de Kinderpokjes , 

 de In-enting niet alleen verdedigd kan worden, 

 maar dat zy zelfs zeer aan te pryzen is. 



Maar hoe komt het dan , dat noch door aanvoe- 

 ging van buiten , noch door het inbrengen in d© 

 Maag, noch door daadelyke In-enting, de Ziekte 

 in Vrankryk medegedeeld werdt aan de Beeften? 



De Marquis zegt, dat deeze Ziekte niet mede<- 

 gedeeld wordt , dan onmiddelyk van 't eene Beeft 

 aan 't andere. Doch met zyn verlof moet ik zeg- 

 gen, hoe ik zekerlyk weet, dat de Ziekte in Fe^* 

 iruary 1756 overgebragt werdt van de Stal, daaf 

 ik eenige Zieke Beeften vifiteerde, in tweeande- 

 re Stallen , elk op een merkelyken affland daar van , 

 zonder eenige Gemeenfchap van de Beeften met 

 malkander , en enkel door de Knegts , die uit d* 

 eene in de andere kwamen , of door de Honden. 



De Proefneemingen op vier Beeften, door ftuk* 

 ken der Huiden van geftorven Beeften, of lappen 

 van Linnen , Wollen of Zyden Stoffen , door- 

 drongen met den Adem en Damp van ftervend Vee, 

 over hunne Koppen te binden, toonen, door het 

 afworftelen dat de Os deedt van de Lap die oni 

 zyn Kop gebonden was , dat de rottige Stank hem 

 zeer onaangenaam ware ; maar noch zyn Bloed, 

 noch dat van de drie andere Beeften, moet toen ter 

 tyd aandoenlyk ge weeft zyn voor de Befmetting. 



Wat de Puiften belangt, die de Marquis meldt 



ÏV. Deei* Rr 4 dat. 



