DE HISTORIA NATURAL. 169 



Perilissiis se rice US Gr. r^'. 



A descriptione Gravenhorstii differt coxis ómnibus rufis, 

 stig-mate fusco, basi et ápice extremo subhyalino, femoribus 

 posticis fere totis nigro-fuscis, abdominis segmientis tantum 

 ultimis tenuissime testaceo-marg-inatis. Statura paulo major 

 <9mm.=4"'). 



lu coUectionis Fürsterian?e parte nunc in museo Monacensi 

 assei'vata 9 hujus speciei adest, in cujus scliedula notatum 

 est «!!!Gr. ex.», quo dom. Forster indicare voluit, determinatio- 

 nem esse certissimam et lioc individuum ab auctore (Graven- 

 borstio) sibi missam esse. In liac femina antennae tottie ruf?e, 

 coxse postica^ nig-ro-maculatse sunt, stig-ma alarum valde palli- 

 dum, fere albescens est. In único individuo (,v) a rae in Bava- 

 ria meridionali (Heilbrunn prope Tülz) capto coxjie interme- 

 dia? basi nigTO-maculatíie. posticae nig-ra^, ápice rufa^ sunt, 

 ceterum hiccr' descriptioni Gravenhorstiana? respondet. Yariat 

 igitur hciec species nec differentife inter sing-ula individua sunt 

 tantii pretii, ut in plures species ea dissolvere liceat, praí- 

 sertim quum nitore carneo alarum et distributione nervorum 

 omnia conveniant. 



Nota. Calcar majus tibiarum posticarum articulo secundo 

 tarsorum paulo brevius mihi videtur, non, ut dom. Forster 

 voluit, long-ius aut si long'itudine íequale. 



Pohj'bJastus McinguJatiis milii, Q. 



Nig-er, ore, antennis subtus, abdominis seg-mentis 2 et 3, fe- 

 moribus tibiisque anterioribus, tarsis anticis et cing'ulo tibia- 

 rum posticarum, alarum stigmate piceo, basi macula hyalina, 

 areola petiolata, nervello pone médium fracto. 



Long-. corp. 5 S , terebr. (ab orig-ine) 1 mm. 



Habitat? (verosimiliter circa Matritum). 



Clypeus linea impressa distincte discretus. Scutellum sat 

 elevatum , compressiusculum. Articulus ultimus tarsorum 

 posticorum penúltimo haud plus duplo long-ior. Certe ig-itur 

 lisec species divisioni II Holmg-renii (Monogr. TnjpJi. Siiec, 

 p. 202) adnumeranda est, sed dubium videri potest, utrum 

 ad A («scutellum convexum 1. planiusculum») an ad B («scu- 

 tellum valde elevatum. sa?pe subpyramideum») pertineaí. 

 Primo loco P. propi/igue i^t praíejisi (sp. 10 et II) máxime afñ- 

 nis, sed prsesertim solis seg-mentis 2 et 3 rufis et annulo tibia- 

 rum posticarum, loco secundo abdomine medio rufo (in spe- 



