de WALVISSCHEN. %i 



zware kwetfing of verwonding der zei ven, dé 

 dood van het dier daarop gewis, en wel bin- 

 nen zeer korten tijd noodzakelijk volgen moet, 

 opdat namelijk door eene meer zekere , en 

 voor het dier , zoo veel mogelijk , terftond doo- 

 delijke treffing, dat verlies eenigermate zoude 

 kunnen vergoed worden , hetwelk de Walvisch 

 vangst, door de (leeds vermeerderde fchaars- 

 heid en fchuwheid dezer dieren zoo aanmer» 

 keiijk geleden heeft. 



Zoo is men b. v. tot heden toe immers 

 nog fteeds geheel onkundig gebleven , omtrent 

 het ware maakfel, de juiste ligging, en den 

 naauwen zamenhang, zoo wel van het hart, 

 als van de longen, van de groote bloedvaten, 

 en het middenrif des Walvischs, om van geene 

 andere belangrijke deden meer te fpreken, 

 waarvan de behoorlijke kennis intusfchen ons 

 vooral thans te meer in ftaat zoude Hellen, tot 

 het fpoediger , ja dikwerf oogenblikkelijk dooden 

 dez,er geweldig groote en fterke dieren , nu 

 men het middel kent , om ook zelfs op eenen 

 aanzienlijken afftand , op eene meer zekere 

 wijze met oneindig meerder gewelds , en op 

 meer bepaalde plaatfen , de daodelijke har- 

 poen dieper, dan ooit te voren, in , en dik- 

 werf geheel binnen het reusachtige ligchaam 



des 



