4» VERHANDELING over 



het maakfel van den mond der Waïvisfchen 

 toch, als met geene tanden voorzien, om, of 

 groote of harde ligchaamen te kunnen van 

 één fnijden, en te kaauwen, als mede uit ha. 

 ren verwonderlijk naauwen flik- buis, was het 

 reeds van zelfs blijkbaar , dat niet anders dan 

 zeer weeke en tevens van omvang zeer kleine 

 ftoffen, het voedfel dezer dieren konden uitma- 

 ken, tot dat men uit het in den muil, de keel 

 en de rob, of maag zelve gevondene overtuigd 

 is geworden, dat de natuur hun verfchiilende 

 kleine zee -dieren, doch allen van een zeer 

 week zamenftel, zoo als Polijpen, Zee -Herren, 

 Medufen - hoofden , benevens eenige kleine in- 

 fecten, vooral zeer kleine kreeften en worm- 

 foorten tot voedfel wijfelijk heeft aangewezen, 

 als zijnde door derzelver zachten en uitftekend 

 voedzamen aard bijzonder gefchikt , om tot 

 dit groote oogmerk te kunnen dienen. Ook 

 hier moet men zich wederom verwonderen, 

 omtrent de ware foorten dezer dieren nog 

 dermate onkundig te zijn , dat , voor zoo 

 verre mij bewust is, nog flechts maar zeer 

 weinige Natuurkenners, (gelijk b. v. s. b. j. 

 noel, die als het voornaamfte Walvisch - voed- 

 fel den Cancer pedatus C. oculatus, en Ar* 



PQtU 



