de WALVISSCHEN. 



47 



laacfte zal het onderwerp van onze volgende 

 tweede en derde afdeeling uitmaken , en het 

 eerlïe ons nu voor het nog overige van deze 

 tegenswoordige bezig houden; wij merken der- 

 halve dcswegens aan: 



Eer/lelijk, dat, op algemeene toeftemming 

 van ieder ervaren en oordeelkundigen Groen- 

 landsvaarder, zoo wegens de nog overgroote 

 menigte van Walvisfchen (*) welke nog jaar- 

 lijks 



f*) Immers het is waar, dat fommige Groenlandsvaar- 

 ders dikwerf op oorden vervallen, waar rij in eenen 

 geruiinen tijd fchier geenen enkelen Walvisch aantref- 

 fen , maar waar zich deze dierea ook daarentegen fooi» 

 tijds op een enkel oogenblik weder in zulk eene menig- 

 te vertoonen, dat men zich van hare troepen of gehee» 

 Ie fcholen, zonder ontzetting, geen denkbeeld maken 

 kans zo zegt bij voorbeeld posselt ueber den Grüti' 

 landifchen Wallfiichfang , hl. u« 



„ Een oud Kapitein heeft mij verhaald , dat hij op 

 „ een avond het anker uirgeworpen hebbende in een 

 ,, der banijeti van Groenland, die rondom met ijs beze: 

 „ was , op het oogenblik dat het volk hun werk 

 „ verrigt had , in eens zulk ecne menigte van Walvis» 

 „ fchen van onderen het ijs zag opkomen , die in 

 „ verfchillende groote partijen, en zoo digt bij elkan- 

 ,, deren gefchaard, den geheelen omtrek der baai ver- 

 ,, vulden, dat het water er als mede bedekt fcheen te 

 „ zijn, en van welke gelegenheid hij dan ook zoo wel 

 „ gebruik maakte, dat hij met zijn volk, binnen wei- 

 fi nige uren, ü«n Walvisfchen vong." 



