50 VERHANDELING over 



in zijn meergemeld werkje (*) Indien de 

 Wahisfchen fchijnen de Noor der zeeën te heb- 

 ben verlaten , zoo is dit niet veroorzaakt 

 door aandrang van hun inflinct^ maar alken 

 om zich te beveiligen voor den gedurigt n 

 aanval van den mensch. Bit zelfde injïïr.ct 

 toch zal hen , door den tijd , derwaarts te 

 rug voeren', dewijl de diepe baai jen [leeds dit 

 plaat fen zijn, v/elke deze dieren het meest 

 fchijnen ten verbüjve te verkiezen: maar ook 

 daar en boven het werktuiglijk geitel, de ge- 

 woonten en eigenfehappen der ontzettende wal- 

 vischaardige zee . dieren , ftrekken ook hun ten 

 wet, zoo dat niet alle foorten eveneens tot 

 een zwervend leven, en het doen van groote 

 togten fchijnen gefchikt te zijn; daar toch uit 

 gemaakte waarnemingen blijkt, dat misfehien 

 de Kazilotten alléén groote tochten doen , en 

 dat het tot de vaste gewoonten der eigenlijk 

 genaamde Wal vis fc hen behoort, in bepaalde 

 zee-ftreken, één gevestigd verblijf te houden. 

 De visfehers immers, voegt hij er bij, die 

 zeker wel geen Natuurkundigen zijn, maar 

 die echter verdienen , dat men hen omtrent 

 hunne waarnemingen m gevoelens dikwerf 



(*} Tableau Hislotique, etc. p» 72. 



