de W A L V I S S C H E N. 67 



waarts , en eene andere mede van de fpukga- 

 ten toe naar het midden der borstvin , en men 

 kan als dan aannemen, dat genoegzaam alle 

 hersfenen gelegen zijn in den driehoek door 

 deze twee lijnen boven het ooghol gevormd. 



Het is derhalve op dezen driehoek, dat ds 

 harponier moet mikken, wil hij langs den 

 kortften en zekerilen weg den harpoen in de 

 hersfenen drijven, en alzoo het dier plotfelijk 

 dooden: dit kan op twee wijzen gefchieden, 

 of van achteren , of zijdelings» 



Wordt de harpoen van achteren naar de ge* 

 noemde plaats (het best op de middenhoogte 

 tusfehen her. oog en de fpuitgaten) gedreven, 

 dan behoeft dezelve, na door huid, fpek, en 

 fpieren (aile weeke deelen) als doorgegleden 

 te zijn, flechts het achterhoofdsbeen te door- 

 boren, om in de hersfenholte te geraken, het 

 welk toch als van zelfs volgen moet, daar dit 

 been ter dier plaatfe zoo bijzonder dun is, dat 

 de dikte van den fchedel eenes Walvischs, die 

 58 voeten lang was, naauwlijks 1 duim halen 

 kan. 



Wat de tweede wijze van kwetilng der hers* 



fenholte bij den Walvisch aangaat, hieromtrent 



blijkt het nu ook als van zelfs, dat, indien 



de harpoen ter gezegde plaatfe, zijdelings bo* 



E a veft 



